باغ سکوت

تنها نرو ای هم قسم نزار به آخر برسم


تو این خزون بی بهار منم مثل تو بی کسم


تا کی میشه یه سایه بود کوچ ستاره ها رو دید


توی کشتی شکسته شد بازم به ساحل نرسید


ای هم قسم آغوش تو یه سایه بون آشناست


یه جا مثل خورشید گرم یه بستر بی انتهاست

 

فریبا وکیلی

/ 1 نظر / 15 بازدید