خوشی های کوچک زندگی ها

عجب رسمیه رسم زمونه

قصه ی برگ و باد خزونه

میرن آدما ازونا فقط

خاطرهاشون بجا می مونه

کجاست اون کوچه

چی شد اون خونه

آدماش کجان

خدا می دونه

بوته ی یاس باباجون هنوز

گوشه ی باغچه توی گلدونه

عطرش پیچیده تا هفت تا خونه

خودش کجاهاست

خدا می دونه

تسبیح و مهر بی بی جون هنوز

گوشه ی تاقچه توی ایوونه

خودش کجاهاست

خدا می دونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت

از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه

خدا می دونه


/ 4 نظر / 54 بازدید
معلم روستا

سلام آقا این مطلبت حرف نداشت.تشکر می کنم از این همه سرعت در پیشرفت در خوب نوشتن. درپناه حق

مرتضی

پس زمینه خیلی زیبابودمرسی

پرواز

چقدر زیبا بود گلم عالی بود با عکسای جالب انگیز ناکت[بغل]